Cimere Ne İçin Yazılır? Çılgınca Bir Yolculuk
İzmir’de yaşayan, 25 yaşında, içten içe her şeyi fazla düşünen ama dışarıdan “Aman, bu adam ne komik!” diye görünen bir genç olarak, kendimi sürekli garip bir şekilde iki arada bir derede buluyorum. Dışarıda espri yapan, gülen, eğlenen biri, içeride ise sürekli “Acaba bu söylediklerim gerçekten doğru muydu? Ya insanlar bana ne der?” diye düşünerek içsel bir fırtınanın içinde boğulmuş biriyim. Ama bu içsel çatışmam, bir şekilde gündelik hayatımın parçası olmuş ve her geçen gün daha eğlenceli bir hale gelmiş. Hatta bazen, ne olursa olsun, kimseyi umursamadan, CİMERE yazmanın bile ciddiyetle alakalı olmadığını düşünüyorum.
Cimere Ne İçin Yazılır? Öyle Bir Anlatım Var Ki!
Şimdi, “Cimere ne için yazılır?” sorusunu bir kenara koyup, kendi hayatımdan birkaç örnekle başlamak istiyorum. İsterseniz sizi biraz daha yakından tanıtayım. Çocukken annem sürekli “Hayat kısa, çikolata ye!” derdi. Ama şimdi bir bakıyorum da hayat kısa, Cimere yazmaya başlamak için belki de biraz geç kalmışım. Hadi gelin, bu yazıda neden ve nasıl Cimere yazabileceğinizi keşfedelim.
İlk aklıma gelen anı, bir sabah işe giderken yaşadım. Tramvayda, her zaman olduğu gibi, sürekli “Trafik yok mu ya?” diye yakınan biri vardı. Hani o adam, her sabah aynı şikayeti eder, ama trafik hiç de fena değil aslında. Neyse, o sabah da tam o şikayeti yaparken, birden bir ışık yandı kafamda. “Cimere yazsam mı?!” dedim. Ama sonra düşündüm. Bu kadar basit mi? Bu kadar derdini bir cümlede anlatmak? Ya CİMERE, “Bu adam neden her sabah tramvayda şikayet ediyor?” yazsam. Yok, o kadar da deli değilim herhalde!
Ama dedim, belki de birinin sabahları tramvayda şikayet etmesine neden olan sebepler derin ve karmaşık. Mesela o adamın geçmişinde bir tramvay kazası olabilir. Ya da aslında iş yerindeki stres onu her gün “Bu trafik bitmeyecek!” diye bağırmaya zorluyor. Anlatmak istediğim şu: Kimseyi küçük görmemek lazım, belki o tramvay yolculuğundaki şikayetinin arkasında bir felsefi bir derinlik vardır. Tabii o derinlik Cimere yazmak için yeterli midir, bilemiyorum.
Cimere Yazmak ve Gündelik Şikayetler
Bu yazıdaki en önemli sorulardan biri “Cimere ne için yazılır?” sorusu olmalı. Peki, gerçekten ne için yazılır? Şikayet mi? İstek mi? Derin düşünceler mi? Kendi adıma bir şikayetim var: İzmir’de hava bir türlü karar vermiyor. 40 derece sıcaklıkta bile insanlar denize girmiyor. “Neden?” diye soruyorum. Bir arkadaşım diyor ki, “Denize girmemek içsel bir tercihtir, bir nevi ruhsal durum.” Ben de “Gerçekten mi?” diyorum ama cevabı bulamamışım. Hani bazen işin içine felsefe giriyor ve tam o anda, içinizden “Cimere yazsam mı?” sorusu geçiyor. “Evet, içsel olarak bunu anlatmak gerek” diyorsunuz ama yine de o kadar ciddiyetle hareket edemiyorsunuz.
Mesela yazın ortasında, saatlerce dışarıda beklediğinizde, birileri size güneşin neden bu kadar yakıcı olduğunu açıklamaya çalışıyorsa, “Cimere yazmalı mıyım?” diye düşünüyorsunuz. Gerçekten, “Güneşin sıcaklığı ile ilgili neden bu kadar bilgi veriyorsunuz?” diye yazsanız, olur mu? Tabiî ki hayır. İnsanların yaşam tarzlarını bu kadar kolayca eleştiremezsiniz.
Cimere’ye Bazen “Geyik” Yazılır
Aslında, Cimere yazmanın bir eğlenceli yönü var. Bunu yazarken fark ettim ki, bazen içsel huzursuzluklarınızla dalga geçmek de eğlenceli olabilir. İşte böyle bir yazının içine, “Cimere yazmak” diyorum ve aslında bir şey fark ediyorum: Bazen kendimizi biraz daha fazla ciddiye alıyoruz. Bunu kırmak için bazen insanın deli olmasına izin vermek gerek. Yani şunu anlatmaya çalışıyorum: Hani bazen çok ciddi bir şikayetle girdiğinizde “Bu gerçekten yazılacak bir şey mi?” diye soruyor insan kendine.
O kadar ciddi yazmamışken, bir bakıyorsunuz komik bir şikayetle yazılmış bir şikayet mesajı oluyor. Kısacası, bazen yazdığınız yazı bir şikayetten daha fazla olabilir. Her şeyin aslında gayet basit olduğu bir dünyada yaşadığımızı unutmamalıyız.
Örneğin, geçtiğimiz günlerde bir bakkal dükkanına gittim. Bir çikolata aldım ve yanı başındaki dondurma makinesi kapanmıştı. Birazdan kapanacak diye başımda bekleyen garip bakışlar attım. Bakkal da “Beyefendi, dondurmayı almadınız, niye bakıyorsunuz?” diye sordu. Ben de biraz önce yazacak gibi oldum. “Yok ya, sadece dondurma makineleri de kapanıyor, fark ettim.” Ama sonradan şunu düşündüm: Eğer o anda CİMERE yazmış olsam, büyük ihtimalle bana “Dondurma makinesi neden o kadar erken kapanıyor?” diye geri dönüş yapılırdı ve muhtemelen hiç bir anlamı olmazdı.
Güldürmek İçin Yazılabilir
Aslında bu yazıyı yazarken, şunu da fark ettim: Hangi konuyu ele alırsam alayım, Cimere yazmak, bir şekilde bir şekilde insanı güldürebiliyor. O kadar abartmaya gerek yok! Mesela, “Kedim neden tüm gün yatmak yerine çamaşır telinde uyuyor?” diye yazmak ne kadar komik olur, değil mi? Bu da aslında işte basit bir şikayet. Bazen en garip şikayetlerin bile insanların yüzünü güldürebileceğini kabul etmemiz lazım.
Sonuç olarak, Cimere yazmak, aslında çoğu zaman ciddiye almadığımız şeyleri sorgulamaktan başka bir şey değil. Bu yüzden bazen “Cimere ne için yazılır?” sorusunu sorarken, “Evet, neden yazılmasın?” diyorum. Tabii o yazının geri dönüşü ne olur, bilmiyorum. Ama en azından insanlar bir konuda daha gülebilir.
Sonuç: Cimere Yazmak Eğlenceli Bir Şey Olabilir
Evet, son olarak, “Cimere ne için yazılır?” sorusuna verdiğim cevap biraz karmaşık oldu ama bir o kadar da basit. Duygularımız, gündelik şikayetlerimiz ve bazen de komik anlarımızı yazmak, aslında bizleri daha özgür ve rahat hissettirebilir. Bu yazı bana bir şey öğretti: İster tramvayda, ister bakkalda, ister bir köşe kafede olalım, aslında bu hayatta neyle karşılaşırsak karşılaşalım, biraz espri yapmanın kimseye zarar vermeyeceğini unutmamalıyız.
Evet, bazen şu da olur: Bir kişi en garip şikayetini Cimere yazdığında, belki de o şikayet aslında herkesin içine atıp içinden geçirdiği bir düşüncedir. O yüzden, yazmaya devam et, gülmeye devam et ve kimseyi küçümsemeden hayatını eğlenceli kıl.