Plaza hangi dilde ?

Plaza Hangi Dilde?

Plaza hangi dilde? Şu hayatta en çok merak ettiğim sorulardan biri bu aslında. Gözümü açar açmaz ofisin o soğuk, steril havası çarpar yüzüme, laptopu açar açmaz ekranın karşısına geçerim ve bir anda “Burası hangi dilde konuşuyor?” sorusu kafamda yankı yapar. Gerçekten, her gün “Pazar günü gelecek gibi bir hissiyat” içinde yaşamaya başladım ama işin ilginç yanı, plaza dilini biraz çözmeye başladım. Bilmiyorum, belki de bana özgüdür, belki de bu yazıyı okuyan kişi de benim gibi düşünüyor, kim bilir…

Plaza Dilinin Temel Kuralları

Plaza dilini anlamak için önce birkaç temel kuralı öğrenmek şart. Yani, eğer burası bir yabancı ülke olsaydı, Plaza’da hayatta kalmak için birkaç kelime ezberlemek gerekirdi. İsterseniz gelin, Plaza dilinin birkaç temel ifadesine bakalım, bakalım bu dilde biz neler yapıyormuşuz?

• “Delege etmek”: Bu aslında Türkçeye bayağı yerleşmiş bir terim. “Ben yapmadım, şefim yapmadı, öbür departman halleder” anlamına gelir. Kısacası, işlerin herkesin gözünden kaybolması için kullanılan en güzel ifade. “Delege ediyorum” diyen biri varsa, aman dikkat edin! Size de bir şey delege edecektir.
• “Sinergi yaratmak”: Birçok kişi için anlamı kesin olmayan bu cümleyi kurmak, tam olarak Plaza’da “İşte şimdi konuşuyoruz” demek gibi bir şey. Kimse anlamaz ama herkes “Aa, sinerji oluyormuş” diyerek bir başlarını sallayarak çıkar.
• “Benim departmanımda biri var, tanımazsanız tanışalım”: Plaza’daki tanışma şekli de gerçekten enteresan. Hani, birinin adını öğrenmek istemezsiniz de, sonrasında “Tanıyamadım ama seninle tanışmak istiyorum” tarzı bir şeyler ortaya çıkar. Sonra Google’da ararsınız, bir iki raporunda her şey çıkmıştır zaten.

Bir Kahveyle Ofiste Hayatta Kalmak

Aslında plaza dilinin en büyük aracı, kahve. Tamam, ofiste kahve içmek sadece enerjik kalmak için değil; bir tür “toplantı yapma” yöntemi gibi de kullanılabiliyor. Misal, öğleden sonra 3’te bir toplantı yapacağınız zaman, kahve molası gibi bir şey girer devreye. O zaman birinden kahve istemek, bir yandan “Ya, gel şunu yapalım” derken, diğer yandan “Hadi şu konuyu bir daha tartışalım” demek gibidir. Bu noktada kahve bir tür dilleri birbirine bağlayan bir “plaza süngüsü” gibi çalışır. Kahve içmek, plaza dilinin olmazsa olmazıdır. Yoksa Plaza hangi dilde konuşuluyor ki?

Plaza’da Bir Günüm: Kahve, Mola, Dönüş

Bir gün, ofiste normal bir sabah. Kahvemi alıp masama oturuyorum. Hemen başlıyorum, günün yapılacaklar listesine. Bir yandan telefonuma bakıyorum, bir yandan ofisteki insanları gözlüyorum. Sabahın erken saatleri, kimse henüz o enerjik Plaza diliyle konuşmaya başlamamış, ama bir bakıyorum, tüm masa birden aktifleşiyor. Tıkır tıkır yazmalar, telefonlarda giden mesajlar, bir de esas kilit cümle…

“Bu hafta pazarlama stratejisini de gözden geçireceğiz. Öyle ya da böyle sinerji yaratmak lazım.”

Benim iç sesim hemen devreye giriyor: “Ne? Hangi sinerji? Şu an ben bile sabah kahvesiyle sinerji yaratmaya çalışıyorum, senden sinerji mi bekleyeceğim?”

Tabii dışarıda daha “saf” bir ben var. Herkes “Aynen, kesinlikle! Her şeyin temeli sinerji!” deyip başlarını sallıyor. Ben de başımı sallıyorum ama gözlerimden sinerjiye olan içsel eleştirimi gizliyorum.

Plaza Dilinde Sosyal İlişkiler: Takım Olmak mı, Birlikte Takılmak mı?

İnsanları tanımak, Plaza dilinin zorlayıcı bir kısmı. Herkes birbirine “Kardeşim” veya “Birader” demek yerine “Beyefendi” ya da “Hanımefendi” demek zorunda. Bir de takım çalışması diye bir şey var tabii. Herkesin birbirinin gözünde çok değerli olduğu bir dünyada, aslında birbirini “takım arkadaşı” olarak görmek, ancak Plaza’daki dilde mümkün. Oysa dışarıda, arkadaşlarım arasında “Takım çalışması” gibi bir şey yoktur. Çünkü, bizimkisi daha çok “Bizim ekip futbol oynamaya gidecek, tamam mı?” gibi bir şey. Kimse “Stratejik” kelimesiyle vaktini harcamaz. Buradaki bu 8 saatlik sürecin sonunda kimse “Şimdi gerçekten sinerji yaratmalıyız!” diyemez. Ve hiç şüphem yok, aramızda kimse birbirini “delege etmek” için bir fırsat aramaz.

Plaza Dilindeki Felsefi Sorular

Peki ya günün sonunda, Plaza dilinde felsefi sorular sormak? Evet, Plaza’da felsefi sorgulamalar yapmak bir adım öndedir. Bazen sormadan edemiyorum: “Beni bu dilin içine kim soktu? Hem, gerçekten Plaza’da çalışmak istiyor muyum?” Hani bazen böyle kendi kendine soru sormak insanı deli eder ya, işte burada da tam olarak öyle bir his var. O kadar çok “yeni kelime”, “yeni düşünce”, “yeni tavır” var ki, insan nereye koyacağını şaşırıyor. Sonra birden bir soru takılıyor kafama: Plaza hangi dilde konuşuyor, ama hangi duyguda konuşuyor? Çünkü bazen Plaza dilinin içinde anlamadığım bir şeyler var. Benim Plaza’daki dilim neden bir Starbucks siparişi gibi olmalı? “Büyük boy, sütlü, soğuk… Haa, unutmuşum, sinerjili olsun.”

Sonuç: Plaza Hangi Dilde Konuşuyor?

Gerçekten, Plaza hangi dilde konuşuyor? Benim cevabım şu: Plaza, bir yandan yoğun bir şekilde iş yapıyormuş gibi görünürken, bir yandan da sabah kahvesinde “sinerji yaratmak” için kararsızca dans eden bir yer gibi. Herkes bir şeyler yapıyormuş gibi gözüküyor ama “gerçekten ne oluyor?” sorusunu sormadan edemiyorsunuz. Kimse birbiriyle kucaklaşmaz, ama her şey bir “takım çalışması”ymış gibi sunulur. Bence Plaza, sürekli aynı cümlelerle dönüp duran ama aslında kimsenin doğru düzgün anlayamadığı bir dilde konuşuyor. Ama bu dili bir süre sonra öğreniyorsunuz ve en komiği, bir süre sonra Plaza dilini dışarıda da kullanmaya başlıyorsunuz. “Hadi ya! Bu arada, sinerji yaratmak gerek!” dediğinizde, kimse de anlamıyor tabii.

Sonuç olarak, Plaza’daki dil, bazen sizin de yabancı olduğunuz, bazen de alıştığınız bir dil haline gelebilir. Ama kesin olan bir şey var: Plaza’da konuştuğumuz dil, genellikle çok karışık ve tam olarak kimseye hitap etmiyor. Kimse tam olarak ne demek istediğini bilmiyor, ama hepimiz birbirimize “Sinerji yaratmalıyız!” diyoruz. Şimdi bir de bunu bir dahaki toplantıda test edin. Belki birinin ağzından bu kelime çıkar ve hep birlikte başlarız sallamaya. Vay be, Plaza’da olmak böyle bir şeymiş işte!